ORTA DALGA

Geçenlerde adini Aziz Valentine'dan adini alan Sevgililer Gününü yasadik. Belki biraz gecikmeli gelen bu yazi için nereden çikti simdi diyebilirsiniz ama, sevgi konusunu her firsatta yazip çizmenin, konusup anlatmanin bir zarari yok gibi geldi bana. Türkiyemizde de bir süredir "kutlanan" bu günde, dünyanin neredeyse her kösesinde, sevenler sevdiklerine sevgi sözcükleri söylediler, sevgilerini simgeleyen hediyeler verdiler. Kuzey Amerika basta olmak üzere, bu tür özel günlerin ticari bir panayira dönmesi artik alistigimiz bir olgu. Büyük reklam kampanyalari, neredeyse panik içinde, kimi zaman kosullarini zorlayarak alisveris yapan insanlar... Bu ticari ve maddeci yaklasim, kimilerini böyle günleri tamamen yadsimaya, kinamaya yönlendiriyor. Halbuki özünde, milyonlarca insanin ayni gün sevgiden, asktan sözetmeleri, sevdikleri insanla birlikte sevda sarkilari dinleyip, duygusal bir yogunlukla günü tamamlamalarinda ne sakinca olabilir ki? Hele hele, savaslarin hala devam ettigi, insanlarin yerlerinden yurtlarindan edildigi, ekonomik güçlüklerin hala kitlelerin belini büktügü bugünkü dünyamizda. Sevgilerimizi zenginlestirip, evrensellestirdigimiz, "Dünya ikimiz için yaratildi Üç milyar insan is olsun diye geldi yeryüzüne" diyen sair yerine; "içinde bir tek suret yasayan yürege yürek mi derler Bir tek meyve veren dali keserler Insan dedigin bugday tarlasi gibi olmali Esti mi rüzgar bir degil milyonlar için esmeli" diyebildigimiz sürece askin korkulasi, asiklar gününün yadsinasi bir yani kalmaz. Kisacasi genellikle çok özel olan yönüyle ele aldigimiz sevgiyi, yakin çevremize, dostlarimiza, toplumumuza ve sonuçta insanliga yöneltebildigimiz sürece, Ferhat ve Sirin'i, Yusuf ve Züleyha'yi, Arzu ile Kamber'i, Romeo ve Juliet'i kiskanmaya, onlarin öykülerine iç geçirmeye hiç gerek kalmaz. Toplum için çalisan ve kisisel özverilerde bulunanlarin güdüsünün iste bu toplum sevgisi olmasi gerekir. Yüreginde sevginin sicakligi ile yola çikarak, san, söhret ve kisisel çikar yerine, topluma yararli oldugu için mutlu olabilenler, sevgilerinin karsiligini almaya en yakin adaylardir. Onlar, hayalindeki insani bulmasina karsin, onun da hayalindeki insani ariyor olmasi çaresizligine düsmez, bir degil yüzlerce hatta binlerce sevgilisi olan mutlu bir kisi olabilirler. "Bir acayiptir muhabbet bahsi: Mutlaka kendini dereye atmaz Sevilmeyenlerin hepsi. Insanlarin hünerleri çoktur: Insanlar Sevilmeden de sevmesini bilirler..." Baris içinde bir dünya, entrikasiz ve bütünlesmis bir toplum ve sevgi dolu bir yasam dilegiyle... Ercan Öztekin