Servet yavru ördegin adini "Altin" koydu çünkü tüyleri sapsariydi. Hergün onun karnini doyurdu. Çogu zaman Servet'in kucaginda basi kanadinin altinda uyudu. Altin Servet'ten baskasina sokulmuyor, hep onu takip ediyordu. Bu Servet için çok zor olmaya baslamisti. Bir gün Altin'a dedi ki "Ben seni aldigim zaman zavalli küsük bir yavruydun, oysa simdi bak ne kadar büyüyüp kuvvetlendin, senin de artik benim gibi kendine bakabilmen lazim".

Kis geldi, her yeri kar örttü. Altin soguk kis günlerini sicak çiftlik evinde Servet'le beraber geçirdigi için hayatindan çok memnundu. Yavas yavas hava isindi ve nihayet yaz geldi. Bir sabah Servet ördeklerin göle dogru yürüdüklerini gördü. Bu gün onlarin aile toplantisi olmali diye düsündü. "Altin'in kendi cinsiyle karismasinin tam zamani" dedi kendi kendine. Disariya çikip göle dogru yürüdü. Altin her zamanki gibi badi badi yürüyerek onu takip etti. Servet Altin'i yakaladi ve onu göle atti. Göldeki ördekler onu hiddetle gagaladilar. Altin çok korktu. Servet "Gel eve dönelim" dedi. Eve vardiklari zaman annesi Altin'in hala Servet'e çok bagli oldugunu görünce "Ne yapacagiz bu ördegi, artik evde tutamayiz çok büyüdü" dedi. Sonra "Mükemmel dedi. Servet "Ne için mükemmel" diye sordu. Annesi "Yemegimiz yok bu aksam, onu yeriz ve bütün üzüntülerimiz bitmis olur" dedi. Servet aglamaya basladi "Hayir anne Altinim çok güzel onu yiyemeyiz" dedi. Hemen Altin'i kucakladi ve annesinin yanindan kaçti.

O gün ögleden sonra Servet ve Altin pencerenin önünde oturuyorlardi. Servet arkadasini yemek masasindan nasil uzak tutacagini düsünüyor ve bir türlü çare bulamiyordu. Tam o sirada yakisikli bir genç ördek gölün üzerinde uçuyor ve inmek için yer ariyordu. Altin tam önlerinde göle inen genç ördegi görünce, ilk defa kendi cinsine ilgi gösterdi ve kapiya dogru yürümeye basladi. Bu defa Servet Altin'i takip ediyordu.